كريو (keriv) 

يك رابطه غير خويشاوندي است , يك سنت دو هزار ساله كه در بين كرمانجها مرسوم است و من معادلي براي آن در فارسي نديده ام. در اين پيمان دو خانواده با هم عهد ميبندند كه در تمام مراحل زندگي يار و ياور هم و در غم و شادي در كنار هم باشند.
دو كريو در جمع آوري محصول , در برپايي جشن عروسي و در غم ها و غصه ها در كنار هم هستند.
اين رسم زيبا، صفا و صميميت را, با تعهداتي زيبا و برازنده, همراه كرده و اميد در زندگي را سالها به ارمغان مي آورد.

رسمي كه در بسياري از ملل متمدن جهان شايد نامش را نشنيده باشند و بايد در فرهنگ والاي كرمانج جستجو كنند.
در موسيقي كرمانجي و درسه خشتي ها كلمه كريو بارها به كار برده شده مثل :
هَرَه بانَ كِريو كَه , بِئا بَرخان دِريو كَه ( برو كريو را صدا كن , بياد بره ها را دريو كند )( دريو نشان شناسايي است كه معمولا با برش گوش يا داغ كردن صورت انجام ميشود )
كريو اين سنت پسنديده متأسفانه اكنون در حال فراموش شدن است .
بياييم  با احياي اين سنت زيبا, نگذاريم اين آيين قديمي و منحصر به فرد فراموش شود.